PatiBlues

Posts Tagged ‘historia’

Blues w Polsce zaczął istnieć dopiero w drugiej połowie dwudziestego wieku. Wtedy to odbywały się pierwsze edycje Festiwalu Jazzowego w Sopocie. Występy znakomitych amerykańskich bluesmanów uświadomiły nam, że jest to pierwsze zetknięcie z bluesem i całą kulturą z tym związaną. Nie można jednak mówić o wielkim bluesowym boom, ponieważ uwaga Polaków skupiła się bardziej na rock’n’rollu niż na samym bluesie. Ludzie słuchający bluesa lub grający tą muzykę należeli do wąskiego kręgu. Do niego dostawały się osoby, które rzeczywiście się tym pasjonowały czy interesowały. Ktoś z zewnątrz z pewnością nie zrozumiałby ich miłości do bluesa. Szersza publiczność z Polski miała szansę zasmakować prawdziwego bluesa podczas Jazz Jamboree. Wówczas do naszego kraju przybyła grupa bluesmanów grających jego chicagowską odmianę. Należeli do niej Howlin Wolf, Willie Dixon, czy Sunnlayand Slim. Podczas tego koncertu(w Sali Kongresowej Pałacu Kultury i Nauki – Warszawa) publiczność, która była przygotowana bardziej na występ jazzowy z dużą aprobatą przyjęła bluesowe melodie.

Najbardziej znanym i najbardziej popularnym był blues chicagowski. Wywarł on wielkie wrażenie na wielu miłośnikach tej muzyki. Wykorzystywano w nim wszystkie wcześniej wymienione instrumenty. Jego linia melodyjna była zdecydowanie bardziej bogatsza od tradycjonalnego bluesa. Ponadto samo miasto, Chicago uważane było za „kochające czarnych”. Przenosiło się do niego najwięcej czarnoskórych niewolników i biedoty. To właśnie tam pierwsi królowie bluesa zaczęli łączyć go z muzyką jazzowych grup. Tam powstawały pierwsze nagrania bluesowe. Chicagowski blues przechodził różne zmiany i rewolucje. Jednym z najbardziej znanych bluesmanów jest Sam Waters, którego muzyka nieco różniła się od przyjętych kryteriów. Blues Watersa był mocny i chropowaty w swoim brzmieniu. Przejawiało się to zarówno w muzyce jak i w partiach wokalnych. Między innymi, dlatego, że Waters wkładał w wykonywanie utworów bardzo dużo własnego serca i emocji. Połączenie śpiewu z grą gitary basowej sprawiło, że chicagowski blues stał się głośny, mocny i bardzo zauważalny.

Muzyka bluesowa często kojarzy nam się ze starymi amerykańskimi filmami, na których czarnoskóry człowiek, ubrany w biały, elegancki garnitur, rytmicznie szarpie za struny instrumentu. Jest to wizja nieco wyśniona lub przypominająca zagraniczną kreskówkę. Powszechnie blues uważa się podstawę do powstania jazzu, a następnie rythm and bluesa. Uważa się go także, za jedno z podstawowych źródeł, z których wywodzi się muzyka rockowa. Obecnie na świecie występuje wiele odmian lub gatunków łączących ze sobą blues i inne style muzyczne. Jest on na tyle elastyczny, że można go wpleść praktycznie w dowolny gatunek muzyczny. Nadaje się do filmów, teledysków. Znakomicie pasuje, jako tło do małych restauracji czy kawiarni. Jest melodyjny, nieco spokojny jednak wypełniony życiem i uczuciem. Osoby wykonujące muzykę bluesową zazwyczaj wkładają w to całe serce. Widać to zarówno po technice, z jaką grają na instrumentach, słychać po barwie ich głosu, czy też widać po ich gestach lub tańcu. Niejednego porwałoby to do tańca.