PatiBlues

Posts Tagged ‘instrument’

Wykonują oni najbardziej znane bluesowe utwory, ale także rovery znanych artystów. Na ich płytach usłyszymy odtworzone hity między innymi Johna Lennona, Paula Mc Cartney’a, Carlosa Santany, Jimiego Page’a, Paula Simone. Tyczy się to głównie albumu wydanego w 2007 roku pod tytułem „Pati Blues 2007 – The Sentimental Rock Ballads”. W wersji CD i DVD. Zespół Pati Blues nie jest znany polskim słuchaczom, oczywiście nie można tu brać pod uwagę ludzi zainteresowanych bluesem. Na samym profilu zespołu na portalu YouTube widać wiele wyrazów uznania, umieszczanych w komentarzach. Pochodzą one od ludzi z różnych stron świata i Europy. Ich teledyski z pewnością nie należą do wysokiej klasy, aczkolwiek zachowana jest w nich harmonia i równowaga. Swoją muzykę łączą z przyrodą i jej pięknem oraz z wizerunkiem członków zespołu. Ich twórczość zaliczana jest do muzyki bluesowej, ale także do rocka i Folka, co świadczy o różnorodności w granych utworach. Piosenki wykonywane są przez nich w języku polskim i angielskim. Znakomicie nadają się do słuchania w domu, klubie i koncercie.

Nie traktowano go, jako muzykę najbiedniejszych, lecz jako muzykę rozrywkową nadającą się na nocne potańcówki i inne ważne imprezy. Lata trzydzieste charakteryzowały się dużym zainteresowaniem bluesem w wielu wytwórniach muzycznych. Potencjał równał się z możliwością zarabiania większej gotówki. Rozwój techniki pozwolił na jeszcze większy rozkwit muzyki bluesowej. W samych Stanach Zjednoczonych błyskawicznie powstawały kolejne jego odmiany. Do najbardziej znanych zaliczymy: Blues chicagowski, detroicki, St. Louis Blues, Blues teksański, Blues luizjański, Memphis Blues czy Blues Zachodniego Wybrzeża. Zaczęto także łączyć bluesa z innymi stylami muzycznymi, w ten sposób powstał między innymi Jazz Blues, Blues rock czy Soul Blues. Każda odmiana bluesa posiadała własne cechy. Przykładowo blues detroicki wywodził się z prostolinijnej, klasycznej odmiany tej muzyki, porównywany był często do bluesa chicagowskiego. Zasadniczą różnicą było rozbudowanie instrumentów, używanych do jego wykonywania – głównie gitary basowej czy gitary elektrycznej.

Blues w Polsce zaczął istnieć dopiero w drugiej połowie dwudziestego wieku. Wtedy to odbywały się pierwsze edycje Festiwalu Jazzowego w Sopocie. Występy znakomitych amerykańskich bluesmanów uświadomiły nam, że jest to pierwsze zetknięcie z bluesem i całą kulturą z tym związaną. Nie można jednak mówić o wielkim bluesowym boom, ponieważ uwaga Polaków skupiła się bardziej na rock’n’rollu niż na samym bluesie. Ludzie słuchający bluesa lub grający tą muzykę należeli do wąskiego kręgu. Do niego dostawały się osoby, które rzeczywiście się tym pasjonowały czy interesowały. Ktoś z zewnątrz z pewnością nie zrozumiałby ich miłości do bluesa. Szersza publiczność z Polski miała szansę zasmakować prawdziwego bluesa podczas Jazz Jamboree. Wówczas do naszego kraju przybyła grupa bluesmanów grających jego chicagowską odmianę. Należeli do niej Howlin Wolf, Willie Dixon, czy Sunnlayand Slim. Podczas tego koncertu(w Sali Kongresowej Pałacu Kultury i Nauki – Warszawa) publiczność, która była przygotowana bardziej na występ jazzowy z dużą aprobatą przyjęła bluesowe melodie.